2012'nin ilk kitabı olarak okunan Çavdar Tarlasında Çocuklar'ı çok duyup merak edip almıştım. Bende bu erkek çocuğu hikayeleri takıntı haline mi geldi bilemiyorum ama burda o küçük erkek çocuğunu iyice büyüttüm sanırım artık.
Holden'ın, ergen kahramanımız, hayata bakışı, okuldan atılışı, kardeş sevgisi, etrafındaki olaylara bakış açısı anlatılıyor kitapta. Hayattan vazgeçmeye ramak kalan ruh hali söz konusu. Duygusal ağırlığı oldukça yüksek bir kitap bence. Hani şu oluyor, bu oluyor, atlıyor zıplıyor kitabı değil kesinlikle. Aktarılan ruh hali, her bir cümle içinde gizlenmiş.
Yalan söylemeyeyim bayılarak okumadım ama sevdim. Ördek ve donan göl hikayesi gülümsetti beni bol bol.
Bir de, haddime olmasa da, çeviriyle ilgili söylemek istediğim birkaç bir şey var; kitabın İngilizce orijinaline çok sadık kalınmış olmalı ki dublajlı bir film havası vardı. En çok da "e peki ben ne yaptım" öbeği geçiyordu ve biraz da rahatsız oldum açıkçası okurken.
" Ona geri zekalı demenizden nefret ederdi. Zaten bütün geri zekalılar kendilerine geri zekalı denmesinden nefret ederler."
"Olgunlaşmamış insanın özelliği, bir dava uğruna soylu bir biçimde ölmek istemesidir, olgun insanın özelliği ise bir dava uğruna gösterişsiz bir biçimde yaşamak istemesidir."
